Paweł M. Owsianny
Biorę żonę i mikroskop
>> Lubię to zdjęcie, bo… pokazuje jedną z wycieczek przyrodniczych, kiedy wszyscy chętni mogą wyjść ze mną do lasu i nad wodę. To budujące, że chcą poznać relacje pomiędzy stanem środowiska a naszym zdrowiem, zgodnie z ideą One Health (wspólnego zdrowia). Chyba robię to dobrze, skoro na licytacjach charytatywnych (np. WOŚP) moje wycieczki są wygrywane nawet za kilkanaście tysięcy złotych.
>> Najprzyjemniejszy moment w pracy radnego to… skuteczność w zmienianiu naszej wielkopolskiej rzeczywistości na lepszą, gdy widzi się skutki pracy – przez sukcesywne polepszenie stanu środowiska życia, dostępu do instytucji i programów zdrowotnych, warunków gospodarczych, rozwoju edukacji i kultury, likwidację wykluczenia transportowego.
>> A najgorsze w tej robocie jest… to, że nie da się zrealizować wielu rzeczy tak szybko, jak byśmy chcieli. Zmieniamy Wielkopolskę, musimy podejmować trudne decyzje, ale wiele spraw jest jeszcze do rozwiązania w szybko zmieniającej się rzeczywistości.
>> Gdy jadę na sesję sejmiku, to… myślę o tematach, które będą poddane głosowaniom.
>> W sali sesyjnej najbardziej brakuje mi… zasiadania przy wspólnym, okrągłym stole.
>> Gdyby komisje znów mogły obradować online… Myślę, że forma online lub hybrydowa powinna być czasami stosowana. Przy dostępie do nowych technologii są tematy, które można skutecznie przedyskutować i podjąć szybkie decyzje.
>> Możemy być dumni z Wielkopolski, ponieważ… nasz region znany jest z gospodarności, bo ma rozsądnych i pracowitych mieszkańców.
>> Gdy słyszę „mała ojczyzna”, to… myślę o Swojszczyźnie – to jest określenie, którego używam na opisanie miejsca urodzenia i miejsca życiowego wyboru. Tego, co „swoje”, miejsca noszonego w sercu. Moja Swojszczyzna to północna Wielkopolska, bo jestem z Krajny i całym sercem czuję się Krajniakiem.
>> Najdziwniejsze pytanie, jakie dotąd usłyszałem, to… „Czy zmiana klimatu ma zapach?” Zmiana klimatu nie jest substancją, więc nie może mieć własnego zapachu. Natomiast skutki zmian klimatu mogą zmieniać zapach środowiska, np.: zakwity sinic w jeziorach, susze, pożary lasów...
>> Chciałbym wiedzieć… jak jeszcze lepiej rozumieć świat, w którym żyję.
>> Nie chciałbym wiedzieć… jak dokładnie potoczą się wszystkie przyszłe wydarzenia – wolę przestrzeń na nadzieję i pracę.
>> Chciałbym się spotkać z… prof. Jadwigą Wołoszyńską, jedną z największych badaczek i odkrywczyń glonów. Niestety, zmarła w 1951 roku. Czuję się jej uczniem w swoim życiu zawodowym.
>> Na bezludną wyspę zabrałbym… żonę – to byłby wspaniały urlop (wziąłbym też mikroskop)!
>> Jak urlop, to… aktywny wypoczynek. Na dłuższy urlop wybieramy jeziora i las, wędrujemy, wypoczywamy, zwiedzając okoliczne miejscowości, by poznać ludzi, historię i kulturę.
>> A jak praca, to… edukacja akademicka i wspieranie edukacji szkolnej. Badania jezior, lasu i rehabilitacja społeczna osób z niepełnosprawnościami.
>> Marzy mi się… by nikt nie czuł się w Wielkopolsce wykluczony, zapomniany, bez pomocy.
>> Boję się… chyba jak każdy, chorób w rodzinie.
>> Cieszę się… gdy mogę pomóc drugiemu człowiekowi. Największa radość to prowadzenie rehabilitacji społecznej osób z niepełnosprawnością i obserwowanie, jak zmienia się ich życie!

dr Paweł Michał Owsianny
>> ur. 5 marca 1975 r., Wyrzysk
>> specjalista ochrony środowiska i zdrowia środowiskowego, Nadnotecki Instytut UAM w Pile
>> wybrany z listy KO, w okręgu nr 2
>> 9885 głosów